Bir Telefon, 50 Lira ve Kaybolmayan Vicdan

Bir Telefon, 50 Lira ve Kaybolmayan Vicdan Gaziantep Küsget Sanayi Camii’nde yaşanan küçük ama anlamı büyük bir olay, bu memleketin hâlâ ayakta kalan vicdanını bir kez daha hatırlattı. Bir vatandaş, camide telefonunu şarj etti. Ne kimse gördü ne kimse sordu. Ama o, “hakk geçmesin” diyerek 50 TL bıraktı ve bir de not ekledi: “Selamün aleyküm hocam, cemide telefonu şarj ettim. Hakk geçmesin diye 50 TL bırakıyorum.” İşte bu… Bu toprakların özeti tam da burada gizli. Kimsenin zorlamadığı, kanunun yazmadığı ama vicdanın emrettiği bir davranış. Demek ki bu ülkede hâlâ helal–haram hassasiyeti var. Demek ki hâlâ kul hakkından korkan insanlar var. Ama insan sormadan edemiyor: Bu vicdan, bizi yönetenlerde de var mı? Bu hassasiyet, bizi temsil ettiğini söyleyenlerde de yaşıyor mu? Vatandaş camide şarj ettiği telefonun hesabını yapıyor, Ama makam odalarında harcanan milyonların hesabını kim veriyor? Fakir “hakk geçmesin” diye titrerken, Yetki sahibi “nasıl geçer” diye mi bakıyor? Bu milletin sorunu vicdansız vatandaş değil. Bu milletin sorunu, vicdanı makam kapısında bırakanlar. Küsget Sanayi Camii’ndeki o 50 lira, Aslında bir bağış değil; Bir ders, bir ayna, bir utanç belgesidir. Keşke herkes cebindeki parayı değil, Önce içindeki vicdanı kontrol etseydi. Kaynak Hüseyin Kılınç